Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Cyfrowa rewolucja
Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki.
Nie było mnie tu chwilę, mimo że dobrze się czuję ze słowem i myślą w pakiecie.
Stopniowo uciekamy z “tej” “socialowej” przestrzeni.
Kiedyś uważałem, że swoim podejściem do życia, do treningu niosę dużo dobrego, jakiś powiew inspiracji, który dzięki “SM” – social media może pomóc komuś w drodze. Dziś nadal tak uważam, bo skromność to moja cecha dominująca 😄
Co się zmieniło?
Kanał komunikacji przestał służyć komunikacji, został jedynie kanałem, dosłownie.
Hejt. Nie dotykam tego, bo świadomość jest już duża, ale są inne “odnogi” tej cyfrowej sieczki.
Pouczanie bez granic.
“Pouczactwo”, bo inaczej tego nazwać nie umiem, sięga już kosmosu! Internet zalany jest myślicielami życia w teorii 🤦
Sztuczna inteligencja.
Zalew treści zrobionych przez AI. Często trudno odróżnić prawdę od fałszu.
Dlatego chcemy się zmieniać! Chcemy być z Wami w kontakcie, jednocześnie chroniąc Was i siebie przed zagrożeniami, jakie czekają w świecie wirtualnym. Od kilku lat rozwijamy nasze kluby. Remontujemy, wyposażamy, dbamy o każdy szczegół.
Przyszła pora na sferę cyfrową.
Co się zadzieje?
Naszym celem jest aplikacja BUSHIDO, dzięki której pozostaniemy z Wami w kontakcie, dzięki której sami zdecydujecie, co chcecie widzieć, a czego nie. Aplikacja zamknięta dla klubowiczów, w której zdjęcia i filmy z naszych działań będą dostępne dla rodziców w łatwy sposób, ale jako materiał tylko dla Was. Aplikacja, w której załatwimy wszystkie klubowe sprawy.
Zmiany wymagają czasu, ale warto!
Na koniec.
Praca z uczniami bez względu na wiek opiera się na emocjach i wysiłku. Tego nie dostarczy i nie przeanalizuje nawet najbardziej zaawansowane narzędzie AI.
Do zobaczenia na sali!
M.
Pozostałe wpisy
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Krzyk trenera vs „darcie ryja”
Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka.
Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić albo rozpalić do działania, rezonuje. Potrafi skupić uwagę, jest sygnałem bezpieczeństwa.
Krzyk to nie agresja! Darcie ryja nie działa, może krzywdzić.
Krzyk! Dobry trener nim zarządza.
Mało 
DużoGłośno NiezdecydowanieKrótko Długie polecenia
Moi uczniowie wiedzą, że kiedy przestaje mówić czekam na ciszę. Nie krzyczę NA uczniów. Krzyk jest dla mnie wykrzyknikiem dla polecenia, ale nie każdego i nie zawsze.
I teraz ważne 
Kontekst, mowa ciała, nastawienie.
Cichy trener ma małe szanse w starciu z “armią” metrowych Karateków.
Cisza to moje najgroźniejsze narzędzie.
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Narkotyki dla dzieci
Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań rodziców i wpływu środowiska.
Obiecywałem sobie, że nie będę bił więcej w ten dzwon. 🔔📵📴
Ten tekst jest formą terapii dla mnie samego, bo ze zrozumieniem „nowoczesnego” rodzicielstwa jest mi mocno nie po drodze. Nie jestem obojętny więc znowu biję.
Zbierałem się do tego wpisu już pięć razy.
W pięciu wersjach znalazłem jeden mianownik: GŁUPOTA.
Czasami mam wrażenie, że dostatnie życie zapędziło nas w ślepy zaułek.
Dookoła słyszę „odpowiedzialnych” ludzi mówiących o dobrej przyszłości dla siebie i dzieci. Zapewne mądre są te wszystkie teorie i plany dostatku wiecznego dla siebie i dzieci.
Otóż jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań rodziców i wpływu środowiska.
Żaden trener, terapeuta, psycholog nie pomoże naszym dzieciom, jeśli sami tego nie zrobimy.
Silni, odważni i uśmiechnięci ludzie, jakich znam, popełnili w życiu wiele błędów, odnieśli sukcesy i porażki. Potrafią rozmawiać, mówić o problemach i wygłupiać się tak samo jak 30 lat temu.
Dzieci kształtują siebie i swoje „ja” od najmłodszych lat, ścierając się z rówieśnikami.
Błąd, porażka, sukces, śmiech, konsekwencja, nagroda, przypał. I tak bez końca.
Ucieczka od życia i relacji zakończy się samotnością.
Wspólna zabawa rówieśników w pokoju?
„Zombie” wlepieni w ekrany telefonów i tabletów. Jestem tym przerażony.
Utrudniam sobie drogę, ale jestem rodzicem dla moich dzieci. Nie muszą lubić wszystkich moich decyzji.
A Ty? Czy jesteś dilerem?
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Karate – Rozdział II – Droga
Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak bez końca. Dlaczego? Ponieważ te same drogi prowadzą w te same miejsca. Jako ludzie, jako karatecy, nie potrzebujemy i nie chcemy takiego życia.
Lubię romantyczne dyrdymały o wartościach w sporcie, trafia to do mnie. Owijam to w etos karateki, ucznia. Pamiętam mój pierwszy wykład na studiach. Aula AWF Warszawa, teoria kultury fizycznej. Ta chwila wpłynęła na moją wrażliwość i późniejsze zrozumienie, czym jest kultura fizyczna. Wiele lat później zrozumiałem, jaki to miało wpływ na moje karate. Sposób, w jaki prof. Zuchora opowiadał o sporcie i wartościach, porwał mnie całkowicie. Później byłem jeszcze na kilku innych wykładach podczas studiów.
Pojedynki z zakładem metodyki nauczania były prawie tak spektakularne jak szpagat w moim wykonaniu. Z egzaminu końcowego zostałem wyproszony, ale ponieważ nie uzyskałem odpowiedzi na pytanie, dlaczego mam opuścić aulę, zostałem. Wbrew woli prowadzącego napisałem i zdałem. Miałem już w tym czasie brązowy pas, wiedziałem „wszystko” o metodyce nauczania i wychowaniu niegrzecznych uczniaków. Oj, fascynująca to była przeprawa, ale wyszedłem z tego mocniejszy i nauczyłem się, że czasami warto zamknąć dziób.
Studia nauczyły mnie czerpać garściami z wielu dyscyplin sportu. Okazuje się, że nawet taki kamień pływacki jak ja może pływać, choć pod wiatr jest ciężko. Jak to się wszystko ma do mojego karate?
Jest wielu utalentowanych shihan, sensei, od których warto się uczyć bez względu na kanji, które noszą na sercu. W karate doświadczenie jest skarbem, obserwacja i czerpanie od dobrych nauczycieli w zestawieniu z krnąbrnym testowaniem systemu przez trenera świeżaka dają szansę na sukces.
Testowanie środowiska często sprawia problemy, ale żaden sensei nie cechuje się nadmierną pokorą i lękiem. Na studiach zrozumiałem, że jestem jedną z tych osób. Czy byłem grzecznym i pokornym uczniem? Starałem się, ale droga przez karate pozwoliła mi zrozumieć, że szacunku nie można wymagać bezwarunkowo. Trzeba na niego pracować.
Droga sprawiła, że zrozumiałem swoje potrzeby. Dzięki karate wiem, że potrafię rozumieć „kosmitów*”, że potrafię z nimi rozmawiać i kierować ich ścieżką. Jak to się stało, że z leworęcznego nygusa stałem się sensei? Szybko zrozumiałem, że ta biała piżama z paskiem na biodrach to całe moje życie. Droga na bosaka to świetna przygoda, która może towarzyszyć mi przez całe życie.
Kiedyś nawinąłem dzieciom makaron na uszy, w który sam szybko uwierzyłem. Pogadanka motywacyjna wymyślona podczas ceremonii przy rozpoczęciu zajęć. Zapytałem dzieci, głównie chłopców, czy lubią piłkę nożną. Odpowiedź padła błyskawicznie. Później zapytałem, ilu zawodników jest na boisku. Kolejne pytanie: ile osób mieści się na stadionie? Później zapytałem, czy woleliby oglądać mecz na trybunach, czy być na boisku?
Co wynika z tej intelektualnej gimnastyki? To do nas należy decyzja, gdzie chcemy być. Czy chcemy się przyglądać, czy kreować i wytyczać ścieżki dla innych? Tęsknię za analogowym światem, gdzie faktyczny rezultat, osiągnięcie, były motorem napędowym sukcesu. Cyfrowa rewolucja przewróciła ten świat do góry nogami, dlatego dziś jest trudniej, ale o tym później.
Jak to możliwe, że droga, wysiłek są wartością samą w sobie? Co za głupota. W sporcie liczy się wynik. W sporcie liczą się medale i rekordy. Historia odznaczy jedynie najlepszych, reszta jest mało znaczącym tłem. W sporcie.
Szczęśliwie karate to nie sport. Karatecki sport to jego niewielki wycinek, wartościowy fragment, który rozwija dyscyplinę, podnosi poziom i zwiększa rywalizację. Jak to się dzieje, że w ramach jednej dyscypliny można połączyć sztukę i sport? Piękne, prawda? U podstaw tego fenomenu leży rodzaj selekcji lub jej brak. Selekcja naturalna pozwala wyłonić osoby predysponowane do ścieżki sportowej. Co z resztą trenujących? Droga na całe życie. Trudno zrozumieć osoby trenujące karate, które czerpią przyjemność z każdego treningu pomimo trudności i braku perspektywy osiągnięcia mistrzostwa oraz bólu towarzyszącemu ciągłej konfrontacji. I tu kolejna pułapka. Znam osoby, których poziom zaangażowania i pracy nad sobą przewyższa znacznie ich możliwości fizyczne. Czy to wyklucza takich karateków z osiągnięcia mistrzostwa? Zdecydowanie nie, ale na innym poziomie, w innym obszarze. Nie możesz osiągnąć mistrzostwa w ramach uczestnictwa, ale możesz walczyć o każdy dzień, żeby przyniósł postępy. To właśnie postępy świadczą o mistrzostwie. Postępy w czasie prowadzą do rutyny. Rutyna prowadzi do braku rezygnacji, brak rezygnacji to szansa na mistrzostwo.
Sport w karate wymaga oddzielnej refleksji. U podstaw zrozumienia drogi jako wartości samej w sobie leży radość z każdego treningu. Suma pojedynczych treningów kształtuje człowieka długofalowo.
Dlaczego droga pasuje do tej podróży przez czas? Bez względu na to, czy swoją przygodę rozpoczynasz jako kosmita, czy dojrzały człowiek, Twoje życie się zmieni. Obrazowo – karate jest jak dobry przyjaciel. Potrafi podnieść albo kopnąć w tyłek.
Początkowo kosmita drepcze w chaosie. Później podąża ścieżkami, dróżkami, stopniowo drogami. Na koniec wsiada do samolotu, jego świat się kurczy, a drogi przestają istnieć. Mały człowiek tworzy, rozwija się w chaosie. Uporządkowanie tej drogi to nie lada wyzwanie, ale dobry trener będzie potrafił to zrobić. Kiedy chaos formuje szereg, przechodzimy do dreptania według drogowskazów. Sztuka w tym, żeby pokazać kierunek, nie sposób transportu. Dlaczego? Bo każdy ma inne tempo, bo jeden „kosmita” dotrze do kolejnego skrzyżowania w mig, innemu zajmie to dwa lata. Jestem w miejscu ponownego chaosu. Tak właśnie traktuję etap od 3 dan.
Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak bez końca. Dlaczego? Ponieważ te same drogi prowadzą w te same miejsca. Jako ludzie, jako karatecy, nie potrzebujemy i nie chcemy takiego życia.
Jako rodzic i trener wiem, że dobra nawigacja to nie wszystko. Żeby dojechać do celu, oprócz sprawnego auta, muszę uważać na otoczenie. Muszę podjąć szereg decyzji. Muszę wybrać odpowiednią drogę. Czasem boczną, czasem płatną. Podobnie jest z treningiem. Naszym autem jest ciało. Cel? Krótkofalowo – dowolny, długofalowo – praca nad sobą. Trochę jak z autem. Z wiekiem sprawia problemy, ale odpowiednio utrzymane działa.
Jedną z zalet karate jest nieporównywalna z innymi dyscyplinami elastyczność i mnogość dróg do realizacji celu. Czy wybór drogi należy do mnie? Na to pytanie nie znam odpowiedzi. Myślę, że najlepsza sytuacja to taka, gdy drogę wybieram sam, ale ktoś nad tymi wyborami czuwa. Tym znakiem drogowym jest trener lub rodzic. Czynników jest więcej, ale jeśli idziesz dobrą dla swojego celu i potrzeb drogą, będziesz iść bez końca. Po wielu latach uważam, że właśnie droga bez końca jest złotem, które trwale poprawia jakość życia.
Jaką drogę wybrać? Nie wiem. Ja wybrałem karate – to mój przyjaciel na każdym etapie życia. Cel jest sprawą drugorzędną: ścieżka sportowa, zabawa formą aktywności, utrzymanie zdrowia, utrzymanie kontaktów towarzyskich, poczucie wspólnoty, samorozwój. Tak powstało BUSHIDO.
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Wakacje bez smartfona.
Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie!
Smartfon
Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie.
Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji.
Ciało
Ciało dorasta, albo raczej rośnie wszerz.
Intelekt się zapada i ginie w cyfrowym szambie.
Mocno? Od bardzo dawna biję na alarm.
Co mogę zrobić?
Świata może nie zmienię, ale mogę walczyć.
Stawiamy na wysiłek – ciałem i duchem.
Trenujemy, nawiązujemy relacje, wygłupiamy się, czasem spieramy.
Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie.
Szatnia w klubie to inkubator pomysłów. Z reguły nie są smart, ale czy właśnie nie o to chodzi?
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Sanki
Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu!
Dajcie się dzieciom poślizgać!
Zimowe zabawy na Bukowcu.
Nie zapomnę.
Śnieg, prosta ulica. Spotkanie pod bramą na chodniku. Płozy nasmarowane, sanki gotowe, koledzy też.
Zasady?
Dobieramy się w pary.
Walka wygląda tak: Jeździmy, pchamy i zderzamy się tak, żeby reszta spadła z sanek. Kto przetrwa do końca wygrywa. Dobrze było mieć mocne sanki.
Dostałem raz piękne, na płozach, 3 narty, kierownica. Myślałem, że dzięki takiej innowacji wygrywam w cuglach.
Dostałem na wirażu, sanki połamane, kierownica w zaspie. Odpadam z gry. Łzami zalałem się tak, że twarz mi zamarzła razem z całym smutkiem. Koledzy pomogli. Nawalanka trwała do zmroku lub zgniecionych piszczeli. Nikt nie zginął. Zabawa była przednia, niezakłócona.
Przez cały czas przez okno patrzyła moja mama, wołała na obiad i herbatę z dużą ilością cukru.
Może i zabawa była głupia i niebezpieczna, ale w efekcie wypracowaliśmy zasady. Samodzielnie.
Najważniejsza?!
Nie wjeżdżamy w piszczele, bo szybko jest po zabawie. Pierwsza wersja zakładała podnoszenie nóg do góry, ale nie zadziałało.
Moje dzieciństwo to suma niezdiagnozowanych złamań, siniaków i przerw wymuszonych zmęczeniem, a to wszytko za zgodą i przy świadomości mamy.
Jak?
Z dobrej zabawy, z przekraczania granic, z ustawiania ich bólem na przyszłość. Tak zrodziłem się ja
Z dwóją z matmy i odwagą pod pachą, kilka lat później dorosłem i odkryłem Karate. Z okna nie patrzyła już mama tylko trener, który pozwalał kopać się po głowach. Miałem wtedy 10 lat, rozumiałem jak to działa.
Dziś większym darem jest pozwolić, niż troszczyć się głupio.
Gdzie jest granica?
Nie wiem.
W razie wątpliwości myślę, co by zrobiła Katarzyna Kozera i wtedy pozwalam.
Sanki są super.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Karate 2.0 🙏
Moje Karate ciągle się zmienia.
Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego świata. Chcę tworzyć ten świat, wyrosłem z wielu gi, ale nigdy nie dorosłem. Nie chcę.
Lato przelatałem w kimonie, zupełnie jak na początku mojej drogi.
Dziękuję najlepszym Karateckim zajawkowiczom za wszystko, co robicie dla dyscypliny, dla ludzi w klubach, dla rodzin jak moja, dla mnie i dla mojego Karate,
Rafałowi Szomańskiemu
Maciejowi Lewickiemu
Dziękuję Katarzynie, że mogę chodzić boso.
Karate 👊
Terminy obozów w roku 2024
Obóz dla dzieci: 25.07-03.08.2024
Obóz rodzinny😊: 10.08-17.08.2024
Obóz dla młodzieży i dorosłych: II połowa sierpnia 2024!
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie.
Po pierwsze
Wierzę, że kluczem do mądrego kierowania rozwojem dziecka jest doświadczanie życia. Wiedza jest ulotna, wiedzę można zdobyć w każdym momencie życia.
Jeśli nauczymy dzieci żyć, zdobędą chęci i motywacje do poznawania świata, nauki i troski o innych.
Po trzecie
Przeżywanie jest podstawą dla zdobywania doświadczeń. Z doświadczeń budujemy indywidualny system wartości. Na wartościach tworzymy swoją życiową drogę.
Obserwuję dzieci i młodzież od wielu lat.
Uważam, że do 10 roku życia podstawą edukacji powinna być aktywność fizyczna, wiedza o przyrodzie i czas na świeżym powietrzu. Na takim fundamencie można zbudować wszystko.
Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie.
Bawcie się 👊
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️
Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od niego ogrzeje, popatrzy, posłucha, ale musi się mocno postarać, żeby zmienić szereg.
Jak to zrobić? Jak zdobyć zielony pas? Jak przetrwać? Jak się nie poddać? Ciągle te same ćwiczenia, powtarzanie i wysiłek. Do tego nowe obowiązki i pomaganie „świeżakom”. 🤔
Żółty pas to czas przejściowy. Bardzo dużo się tu dzieje. To z Was „żółtki” wyłonią się liderzy, nowi senpai, nowi sensei. Jedni wytrwają, inni zrezygnują. Jedni znajdą siłę i zobaczą, że Karate to fajna zabawa na całe życie, inni zrezygnują. Nie jesteście niewidzialni, ale na oklaski przyjdzie czas. Od postawy, nie od słów zależy nasza przyszłość.
Koniec gadania, lecimy na trening.
Osu🙏
M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście mnie więcej niż ja Was.
Od przedszkolaków
Cierpliwości? – Nie, Oni ją tylko testują.
Powagi? – Powaga jest dla ludzi poważnych. Jak dla mnie za poważne.
Szczerości – Cena szczerości jest wysoka i często bolesna, ale szczerość i mądrość w parze budują najlepszą relacje. Przedszkolaki nie kalkulują. Walą prosto w oczy. Słucham i wiem. Co jest fajne, co buduje, czego lepiej nie robić.
Od starszaków
Z Wami muszę być w formie. Nie kupujecie fałszu i wciskania kitu.
Od dorosłych klubowiczów
Każdego dnia czerpie garściami z Waszej postawy i motywacji. Ja nie wiem jak Wy dajecie radę na tych treningach. Ja bym nie dał. 
Od sensei i senpai
Jesteście moim napędem do rozwoju. Szukania metod, ćwiczeń i nowych dróg.
W tym roku przeprowadziłem 600 treningów. Kiedy po treningu podchodzi do mnie „Dorosły” z białym pasem i dziękuje za super trening upewniam się, że to jest moje miejsce na ziemi.
Ostatnie 3 lata to szalony czas dla każdego z Was, dla całego BUSHIDO. Przeszliśmy razem przez lockdowny, „zimę”, i lokalową niepewność. Dziś wiemy, że rozpoczynamy nowy etap ze spokojem w sercu. Czekają nas nowe wyzwania i wspólny czas wokół treningu i zdrowia. Mamy nowe pomysły i dużo energii, którą chcemy się z Wami dzielić!
Bądźcie czujni i pamiętajcie, nigdy nie jest za późno, żeby rozpocząć swoją przygodę! Może być jedynie za wcześnie. 
Czterolatki na pokład!
Dziękuję M.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
W imieniu przyszłości
Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol?
Gdyby dziecko zataczało się lub traciło przytomność po kontakcie z telefonem schowałbyś telefon do szafy i nigdy nie podał swojemu synkowi lub córeczce. Dziecko traci przytomność, traci ją inaczej. Odcina się najpierw na chwile, a potem całkowicie.
Jestem trenerem od 15 lat, takiego problemu z nawiązaniem relacji, z wycofaniem i chęcią poznawania nie widziałem jeszcze nigdy. Utrata „przytomności”, brak pewności i lęk. Problemy z mową, komunikacją, wreszcie ze sprawnością. Przestymulowanie prowadzi do braku zainteresowania czymkolwiek. Jak przebić ilość kolorów, obrazów, dźwięków i tempo gierki z telefonu? Wreszcie jak pobudzić wyobraźnię?
Jestem rodzicem. Dziecko z telefonem jest cicho. Klika, nawala, ogląda. Siedzi w miejscu, nie przeszkadza. Pokusa jest ogromna, ale cena dla mnie za wysoka.
Dziecko powinno i ma prawo przeszkadzać! Dziecko nie powinno siedzieć cicho. Dziecko potrzebuje ruchu i zabawy. Można inaczej. Można czytać i oglądać książki. Można słuchać bajek, wreszcie oglądać w limitowany sposób i na większym ekranie w określonym miejscu. Można ograniczyć lub wykluczyć określone zmysły, żeby nie doprowadzać do „utraty przytomności”. Tak, tak świat się zmienia. Zgadzam się. Smartfony, tablety, nawet gry to już część naszego życia. Dla mnie nawet gry i komputery są ok. ale…
… w odpowiednim wieku i miejscu. Komputer, określone miejsce i czas. Moim zdaniem gra w „gry” może być higieniczna. Telefon jest wszędzie i szybko dostępny. Nie musi być ani fajnie, ani ładnie. Wyjmę telefon. Albo przestaniemy kupować spokój i czas na kredyt, albo budujmy więcej poradni i szpitali.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
Kultura niefizyczna
Kultura nie-fizyczna. Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole!
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…
Kultura niefizyczna
Dokąd my zmierzamy? Czego pragniemy? Dla kogo się staramy? Dla siebie? Czyżby? Czy nasze działania to spełnienie naszych potrzeb i marzeń?
Ten tekst jest dla Was, ale piszę dla siebie. Zbieram lajki, serduszka i tylko pozytywne komentarze. Jak nie zalajkujesz to Cię nie lubię!
Teraz
Jeśli nie odrobimy lekcji życia dziś, jutro po prostu nas nie będzie. Czy wystarczy nam egzystencja? Czy to jest życie? Wygoda tabletkowej recepty na każde zmartwienie, ból, kryzys czy choćby deficyt snu. Tabletki na schudnięcie, tabletki na apetyt, tabletki na poprawę humoru. Może po prostu ruszmy w drogę. Może po drodze spotka nas coś fajnego. Może przygoda okaże się zabawą, może spotkamy fajnych ludzi, może na końcu jest zdrowie. Moją przygodą, drogą i misją jest KARATE.
Jutro
Niech ruch pozwoli nam wrócić do zdrowia, do relacji, niech ruch będzie dla nas tarczą i podstawą na której zbudujemy życie!
Szkoła
Wychowanie fizyczne powinno być najważniejszym przedmiotem w szkole podstawowej! Nie, nie przesadzam! Po co mi wiedza, jeśli edukację zakończę z nadwagą i chorobami?
Wszystkim nauczycielom WF, którzy przeczytają moje słowa. Nie Jesteś Panem, Panią od fikołków. Nie daj sobie wmówić, że WF to przedmiot uzupełniający. Nie daj sobą pomiatać kiedy Masz lekcję na korytarzu i „Pani” od poważnego przedmiotu ucisza Twoich uczniów otwierając drzwi od klasy z zamkniętymi oknami.
Warto żyć dla siebie, wtedy Ci których kochasz będą szczęśliwi, wtedy spotkasz innych ludzi, którzy żyją dla siebie. Tak możemy zbudować silne i zdrowe społeczności.
Dajesz lajka lub ćwiczysz, Twój wybór.
Pozostałe wpisy
Cyfrowa rewolucja
Cyfrowa rewolucja Świat złej wiadomości. Czy faktycznie tak jest? Zmartwiony i przestraszony człowiek z Chatem GPT w kieszeni to potulne i mało przedsiębiorcze stworzenie. Kwestionowanie jest domeną karateki. Nie było mnie tu…
Krzyk trenera
Krzyk trenera vs „darcie ryja” Krzyk to nie jest darcie ryja! Darcie ryja to kapiszon, płachta na byka. Krzyk to coś zupełnie innego. Dobre narzędzie w rękach trenera. Odpowiedni, wyważony potrafi zamrozić…
Narkotyki dla dzieci
Narkotyki dla dzieci Jedyną gwarancją jakiejkolwiek przyszłości dla naszych dzieci i wnuków są silni ludzie. Silni ludzie nie przybywają z kosmosu. Wychowują ich rodzice i otoczenie. Samodzielność i zaradność to wynik starań…
Karate – Rozdział II – Droga
Karate – Rozdział II – Droga Dojrzałem do momentu, w którym biorę na siebie odpowiedzialność za betonowanie nowych dróg, które odpowiedzą na dzisiejsze potrzeby. Kolejne drogi będą budować moi uczniowie i tak…
Wakacje bez smartfona
Wakacje bez smartfona. Telefon zostaw w torbie – przez dwie godziny świat Ci nie ucieknie! Smartfon Smart telefon ogłupia, załączając endorfiny w pakiecie. Przepis idealny na wychowanie szczęśliwego ciała bez potrzeby relacji….
Sanki
Sanki Niebezpieczeństwo! Mówię Wam, dookoła „dorośli” ze sznurkami, kijami, smyczami, uprzężami. Rodzice są zagrożeniem! Wymijanie biegających po górce zgredów, omijanie sznurków, patyków i saneczkowych „zabezpieczeń” to wyczyn na minimum 6 kyu! Dajcie…
Karate 2.0
Karate 2.0 🙏 Moje Karate ciągle się zmienia. Uczę się uczyć. Uczę się uczyć jak nauczać. Bawię się dyscypliną, która stała się moim całym życiem. Jestem Karateckim rodzicem, chcę być częścią tego…
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem
Od 20 lat jestem wychowawcą i trenerem Kształcenie oparte na doświadczaniu, a nie wykształcenie na glinianych nogach, to szansa na szczęśliwą drogę przez życie i sukces w dorosłym świecie. Po pierwsze Wierzę,…
Żółty pas. Tyrka nie lans.
Żółty pas. Tyrka nie lans. W cieniu, bez blasku, żadnych oklasków. 🤷♂️ Ciężka to „chwila” w Karateckim życiu. Żółtek ➡️ Ni to świeżak, bohater też nie. Obok zielonego stoi, tyle się od…
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty!
Bushido to mój drugi dom. Zdejmij buty! Na bosaka i z otwartym sercem! W zamian dostaniesz naszą uwagę, wycisk i szczerość. Po 12 latach na boska w BUSHIDO mogę powiedzieć, że nauczyliście…
W imieniu przyszłości
W imieniu przyszłości Jeśli nie przeraża Cię ten obrazek to nie z Twoim dzieckiem jest coś nie tak tylko z Tobą. A gdybym opublikował zdjęcie dziecka palącego papierosa lub pijące alkohol? Gdyby…
Pandemiczny drugi plan
Pandemiczny drugi plan To nie jest tekst o śmiertelnej chorobie, to nie jest tekst o problemach systemu opieki zdrowotnej, to nie jest tekst o gospodarce. Rzecz jest o skutkach z rykoszetu, o…
Trzydzieści czterolatków i ja
Trzydzieści czterolatków i ja Jak utrzymać dyscyplinę? Jak ogarnąć taką bandę? Jak nauczyć, bawić, pomóc i wymagać? Jak przetrwać? Z perspektywy trenera trening z grupą czterolatków jest jak „opera”. Dlaczego?„Bo opera to…
Telefon jest smart, my nie
Telefon jest smart, my nie Prawidłowy i zrównoważony rozwój dziecka jest możliwy jedynie przy udziale i zaangażowaniu rodziców. Tak wszyscy to wiedzą. Dzieci nie są głupie. Widzą więcej niż nam się wydaje,…
Sztuka sportu, czy sport na sztukę?
Sztuka sportu czy sport na sztukę? Karate nie mieści się w głowie, nie jest do zmierzenia medalami. Karate mieszka w sercu. Karate nie ma koloru skóry. Karate nie jest najważniejsze, jedyne i…
Przyszłość zaczyna się dziś
Przyszłość zaczyna się dziś Kosmici – Uczmy, pokazujmy, motywujmy, organizujmy i kontrolujmy… Megafony dudnią w uszach zatroskanych rodziców. Wyścigi na kompetencje czas start! Wtłoczeni w absurdalną rzeczywistość otwieramy oczy i co? Okazuje się,…